Killer cat

Ach, wat zijn ze lief hè, onze Simba’s, Moortjes en Poekies. Ze geven kopjes, kunnen heerlijk liggen spinnen op je schoot en verwelkomen je na je werkdag met een lieflijk miauwtje. Kattenliefhebbers weten het: er is niets onweerstaanbaarder dan dat kleine wezentje dat je met een schuin kopje en twee grote ogen aankijkt. Totdat achter die lieve poezel een koelbloedige moordenaar blijkt schuil te gaan, en je op een druilerige zondagochtend niet één, maar twee verborgen lijken in je huiskamer vindt.

Het valt niet met elkaar te rijmen. Het is als de afkeer die je voelde toen je erachter kwam dat je ouders bepaalde handelingen hebben uitgevoerd om jou te krijgen. Dat gevoel. Nee, niet mijn ouders, die doen dat toch niet? Nee, niet onze Poekie…

Lees verder “Killer cat”

Wachtwoorden, updates en natte broeken

Soms wens ik dat ik met een knip van mijn vingers terug in de tijd kon gaan. Knip… en plop, daar zit ik. In mijn tuinbroek met roze beenwarmers op de bank, ergens in 1986. Waarschijnlijk luisterend naar de Dolly Dots op mijn Walkman. Wat is er ontzettend veel veranderd sinds die tijd, met name op het gebied van elektronica.

Het is als hoge nood hebben, nét op tijd het toilet kunnen bereiken en vervolgens je broek niet loskrijgen omdat je het wachtwoord van je ritssluiting niet meer weet.

Lees verder “Wachtwoorden, updates en natte broeken”

Baudet

Ik weet heel weinig van politiek, dat geef ik eerlijk toe. Zo weinig, dat ik er geen blog aan durf te wijden. Maar sinds de veelbesproken frontman van FvD er bij de Provinciale Statenverkiezingen van afgelopen woensdag met de grote winst vandoor ging, krijg ik dat liedje van de Everly Brothers niet meer uit mijn hoofd… Zing je mee?

Oh oh, Baudet
Oh oh, Baudet

He got some brand new chairs and he feels so good
He speeches even longer than I thought he would
He’s more into Minerva’s owl than climate control
But I am just a woman who means yes but says no

Baudet, dirty little rat, Baudet
Ever makes me sad, Baudet
He’s the nudest politician that I’ve ever met
I get less ambition than I’ll ever get
From Baudet, dirty little rat, Baudet
Oh oh, Baudet

Oh oh, Baudet
Oh oh, Baudet

sing-along

788

 

Keuzestress, jazzmuziek en duivenpoep

Je hebt van die dagen dat je niet kunt beslissen. Voor mij altijd een heikel punt, maar soms is het nog nèt wat extremer. Zo’n dag was het de dag na Hemelvaart. Mario was vrij, het was mooi weer, dus we wilden er op uit. Maar wat gingen we doen? Wandelen, shoppen, een terrasje pakken? En waar? Het werd Breda. Altijd gezellig en lekker dichtbij. Bovendien, wist mijn wederhelft te vertellen, werd dit weekend het Jazzfestival gehouden, dus extra gezelligheid. En extra drukte, dat dan weer wel… En toen begon het grote twijfelen. In mijn hoofd veranderde een idee voor een leuk dagje uit binnen no time in the worst case scenario. Want Hemelvaartweekend, dus druk. En jazzmuziek, dus lawaai. En overal prikkels, dus tics. En volle parkeergarages, en overvolle winkelstraten, en terrassen zonder ook maar één vrij plaatsje, en misschien ging het wel regenen, en ik had ook nog een blaar op mijn hiel, en smeltende poolkappen, en oorlog in Syrië, en kans op een buitenaardse invasie, en en en…

Lees verder “Keuzestress, jazzmuziek en duivenpoep”

Geelzucht

Ik wist het zeker: de muren van onze woonkamer die we nog maar twee jaar geleden in de ‘modekleur’ taupe/grijs hadden geschilderd moesten een ander kleurtje krijgen en wel snel. Ik besloot dat ik dringend behoefte had aan wat vrolijkheid en dus wilde ik nog voor Pasen mijn saaie grijze wanden zonnig geel hebben. Tot ongenoegen van manlief, want die keek niet bepaald uit naar een weekend vol schilderwerkzaamheden. Toch koos hij eieren voor zijn geld, want elke man weet natuurlijk dat er weinig dingen erger zijn dan een zeurende vrouw. Zelfs een weekend lang zwoegen met kwasten en verfrollers is beter te doen, moet hij hebben gedacht. En dus ging hij aan de slag. In mijn vlaag van geelzucht liet ik in hetzelfde weekend ook meteen mijn haar blonderen, want met de lente in aantocht staat dat zo lekker zomers. Helemaal blij werd ik van al die lichte kleuren in het vooruitzicht.

Het voelde alsof ik in een levensgrote post-it block woonde

Lees verder “Geelzucht”