Het beste uit twee werelden

Dat ik iemand van uitersten ben, weet ik al lang. Het ene moment wil ik niets liever dan levendigheid en mensen om me heen en het andere moment kan het zijn dat ik me, totaal overprikkeld, terug moet trekken in een stil hoekje omdat ik door een teveel aan indrukken niet meer in staat ben om te socializen.

Daarom is het ook niet zo vreemd dat mijn twee nieuwste bezigheden mijlenver uit elkaar liggen. Zenmeditatie en salsadansen, het beste uit twee werelden. Zowel letterlijk als figuurlijk, want waar de zenmeditatie zijn oorsprong vindt in India en via omwegen door China en Japan steeds meer zijn stempel weet te drukken op onze westerse samenleving, komt het salsadansen van origine uit Cuba. Richt het eerste zich op de innerlijke beleving, het tweede draait om expressie. Rust tegenover beweging, geest tegenover lichaam, stilte tegenover muziek. Ik hou van dat contrast.

Lees verder “Het beste uit twee werelden”

Black dog is back again

De afgelopen tijd werd ik achterna gezeten door een zwarte hond. Geen lieve labrador met puppy-ogen, maar de spreekwoordelijke zwarte hond die mij al een aantal keren eerder te pakken heeft gehad. Geen wonder dat ik een kattenmens ben.

Ik kon lopen zo hard ik wilde, ik kon gillen, vloeken, huilen, het maakte niks uit. Zelfs het fanatieke fitness-programma waarmee ik drie maanden geleden ben gestart heeft de hond niet op afstand kunnen houden. Hij kwam onherroepelijk dichterbij en heeft me in zijn klauwen meegesleurd.

In het openbaar verberg ik me achter een stralende glimlach. Want dat is nu eenmaal wat we doen. Ik en al die anderen die rondlopen met een onzichtbare zwarte hond

Lees verder “Black dog is back again”

Friet de la Tourette

Sorry alvast, voor wat ik nu ga schrijven. Sorry dat je na het lezen van dit stukje misschien denkt: waar blijft de leuke twist? Die is er namelijk niet. Er zijn nou eenmaal dingen die gewoon niet leuk zijn. Tourette is zo’n ding als je het mij vraagt. Toch hoor ik van lotgenoten heel vaak dat ze ‘blij’ zijn met hun Tourette. Ik ben dat niet. Ik zou nog steeds heel graag mijn Tourette inleveren. Liever vandaag nog dan morgen, zodat ik vanavond met een kalme geest en een ontspannen lijf in mijn bed kan stappen, om morgenochtend fris en uitgerust te ontwaken.

Zou ik zonder mijn Tourette een saaie muts zijn, die nooit eens lekker gek deed?

Lees verder “Friet de la Tourette”

Geelzucht

Ik wist het zeker: de muren van onze woonkamer die we nog maar twee jaar geleden in de ‘modekleur’ taupe/grijs hadden geschilderd moesten een ander kleurtje krijgen en wel snel. Ik besloot dat ik dringend behoefte had aan wat vrolijkheid en dus wilde ik nog voor Pasen mijn saaie grijze wanden zonnig geel hebben. Tot ongenoegen van manlief, want die keek niet bepaald uit naar een weekend vol schilderwerkzaamheden. Toch koos hij eieren voor zijn geld, want elke man weet natuurlijk dat er weinig dingen erger zijn dan een zeurende vrouw. Zelfs een weekend lang zwoegen met kwasten en verfrollers is beter te doen, moet hij hebben gedacht. En dus ging hij aan de slag. In mijn vlaag van geelzucht liet ik in hetzelfde weekend ook meteen mijn haar blonderen, want met de lente in aantocht staat dat zo lekker zomers. Helemaal blij werd ik van al die lichte kleuren in het vooruitzicht.

Het voelde alsof ik in een levensgrote post-it block woonde

Lees verder “Geelzucht”