Lief kind

Lief kind van de jaren ’00, geboren in het verkeerde lichaam. Wat zul je het moeilijk hebben gehad. Je zal een strijd moeten leveren om te kunnen zijn wie je bent. Wat fijn dat je bent geboren in een tijd waarin tolerantie hoog in het vaandel staat. Je verdient het.

Lief kind van de jaren ’90, met afwijkende seksuele voorkeuren. Ideeën over liefde die voorheen werden afgekeurd. Wat zul je hebben moeten vechten voor jouw idealen. Te mogen zijn wie je bent, gelukkig te mogen zijn met wie je wilt, zonder dat anderen je veroordelen. Wat fijn dat je bent geboren in een land als dit, waarin begrip het grootste goed is. Je verdient het.

Lief kind van de jaren ’80, dat zich wilde afzetten tegen de gevestigde orde. Dat op zoek was naar erkenning, omdat je geen onderdeel van de massa wilde zijn. Wat fijn dat je bent geboren in een samenleving als deze, waarin er ruimte is voor jouw ideeën. Je verdient het.

Lief kind van de jaren ’70, dat het leven soms niet aankon. Dat niet mee kon met de rest, met een lichaam dat niet altijd deed wat jij wilde, een lichaam dat een eigen leven leek te leiden. Wat vervelend dat je werd geboren in een tijd waarin anders zijn nog werd bestempeld als ‘abnormaal’, waarin je moest vechten voor je plekje. Wees trots op wat je hebt bereikt. Je verdient het.

schermafbeelding-2016-07-15-om-11.21.45
Afbeelding: Mynd.nu

 

Het beste uit twee werelden

Dat ik iemand van uitersten ben, weet ik al lang. Het ene moment wil ik niets liever dan levendigheid en mensen om me heen en het andere moment kan het zijn dat ik me, totaal overprikkeld, terug moet trekken in een stil hoekje omdat ik door een teveel aan indrukken niet meer in staat ben om te socializen.

Daarom is het ook niet zo vreemd dat mijn twee nieuwste bezigheden mijlenver uit elkaar liggen. Zenmeditatie en salsadansen, het beste uit twee werelden. Zowel letterlijk als figuurlijk, want waar de zenmeditatie zijn oorsprong vindt in India en via omwegen door China en Japan steeds meer zijn stempel weet te drukken op onze westerse samenleving, komt het salsadansen van origine uit Cuba. Richt het eerste zich op de innerlijke beleving, het tweede draait om expressie. Rust tegenover beweging, geest tegenover lichaam, stilte tegenover muziek. Ik hou van dat contrast.

Lees verder “Het beste uit twee werelden”

Black dog is back again

De afgelopen tijd werd ik achterna gezeten door een zwarte hond. Geen lieve labrador met puppy-ogen, maar de spreekwoordelijke zwarte hond die mij al een aantal keren eerder te pakken heeft gehad. Geen wonder dat ik een kattenmens ben.

Ik kon lopen zo hard ik wilde, ik kon gillen, vloeken, huilen, het maakte niks uit. Zelfs het fanatieke fitness-programma waarmee ik drie maanden geleden ben gestart heeft de hond niet op afstand kunnen houden. Hij kwam onherroepelijk dichterbij en heeft me in zijn klauwen meegesleurd.

In het openbaar verberg ik me achter een stralende glimlach. Want dat is nu eenmaal wat we doen. Ik en al die anderen die rondlopen met een onzichtbare zwarte hond

Lees verder “Black dog is back again”

Friet de la Tourette

Sorry alvast, voor wat ik nu ga schrijven. Sorry dat je na het lezen van dit stukje misschien denkt: waar blijft de leuke twist? Die is er namelijk niet. Er zijn nou eenmaal dingen die gewoon niet leuk zijn. Tourette is zo’n ding als je het mij vraagt. Toch hoor ik van lotgenoten heel vaak dat ze ‘blij’ zijn met hun Tourette. Ik ben dat niet. Ik zou nog steeds heel graag mijn Tourette inleveren. Liever vandaag nog dan morgen, zodat ik vanavond met een kalme geest en een ontspannen lijf in mijn bed kan stappen, om morgenochtend fris en uitgerust te ontwaken.

Zou ik zonder mijn Tourette een saaie muts zijn, die nooit eens lekker gek deed?

Lees verder “Friet de la Tourette”