Keuzestress, jazzmuziek en duivenpoep

Je hebt van die dagen dat je niet kunt beslissen. Voor mij altijd een heikel punt, maar soms is het nog nèt wat extremer. Zo’n dag was het de dag na Hemelvaart. Mario was vrij, het was mooi weer, dus we wilden er op uit. Maar wat gingen we doen? Wandelen, shoppen, een terrasje pakken? En waar? Het werd Breda. Altijd gezellig en lekker dichtbij. Bovendien, wist mijn wederhelft te vertellen, werd dit weekend het Jazzfestival gehouden, dus extra gezelligheid. En extra drukte, dat dan weer wel… En toen begon het grote twijfelen. In mijn hoofd veranderde een idee voor een leuk dagje uit binnen no time in the worst case scenario. Want Hemelvaartweekend, dus druk. En jazzmuziek, dus lawaai. En overal prikkels, dus tics. En volle parkeergarages, en overvolle winkelstraten, en terrassen zonder ook maar één vrij plaatsje, en misschien ging het wel regenen, en ik had ook nog een blaar op mijn hiel, en smeltende poolkappen, en oorlog in Syrië, en kans op een buitenaardse invasie, en en en… Lees verder “Keuzestress, jazzmuziek en duivenpoep”

Over klei- en jungle-avonturen

Mei 1981

De teleurstelling moet van mijn gezicht af te lezen zijn als de juf vertelt dat ze één van de asbakjes heeft laten vallen die haar leerlingen voor vaderdag hebben gekleid. Even ben ik ontroostbaar als ik besef dat het om mijn kleiwerkje gaat. Ik heb er zo mijn best op gedaan en nu heb ik niets om mijn vader mee te verrassen. Gelukkig heeft de juf daar al over nagedacht; ik mag meedoen met de handenarbeidles van een andere klas en daar iets nieuws voor vader maken. Een uurtje later keer ik zo trots als een pauw terug naar mijn klas, met een prachtig kunstwerk van bloemen van gekleurd crêpe-papier. De treurnis over het kapotte asbakje verdwijnt als sneeuw voor de zon wanneer mijn klasgenoten me vol jaloezie aankijken. Eind goed, al goed.

costa-rica-01-2


Februari 2013
Ruim dertig jaar later zal een speling van het lot voor een soortgelijk effect zorgen. Ik bevind me in Monteverde, Costa Rica. Hier zou ik het hoogtepunt van mijn 17-daagse rondreis gaan beleven, door deel te nemen aan de canopy-tour. Ik heb er maandenlang naar uitgekeken maar nu het moment eindelijk daar is, hang ik boven de toiletpot van de Monteverde Country Lodge. Een voedselvergiftiging saboteert mijn wilde jungleplannen en hoe graag ik ook de woeste schoonheid van het regenwoud wil aanschouwen, ik krijg mezelf met geen mogelijkheid overeind. Laat staan dat ik in een tuigje tussen de boomtoppen door ga zwieren. Ik heb geen keus, ik moet verstek laten gaan. De ouderwetse tegelvloer in de badkamer van de Country Lodge zal het enige groen zijn wat ik van Monteverde zal zien. Ik denk aan het kleine meisje met het kapotte asbakje en ik zwelg in zelfmedelijden.

Ik zie de afkeurende blikken van mijn medereizigers al voor me, wanneer ik me inbeeld dat een donkere vlek in mijn broek de penibele toestand van mijn darmen verraadt.

The American dream: San Francisco

Onze vakantie begint op een eind te geraken en de laatste plaats komt in het vooruitzicht: San Francisco. Het is een rit van een kleine drie uur, waarbij we alleen een keer stoppen om te lunchen. Rond enen arriveren we in San Francisco. Als we de stad inrijden hebben we een mooi uitzicht over San Francisco Bay en zien we in de verte de beroemde Golden Gate Bridge en het gevangeneiland Alcatraz liggen. We verblijven in een oud hotel; het gebouw stamt uit 1904 en het is smaakvol ingericht in Victoriaanse stijl.

DSCN2498

Lees verder “The American dream: San Francisco”

The American dream: Death Valley & Yosemite N.P.

Als we vroeg in de ochtend de hectiek van Las Vegas achter ons laten en de leegte van Death Valley inrijden vallen we van het ene uiterste in het andere. We stoppen voor een lunch bij The Crowbar in Greenwater, vlak voor het Death Valley National Park. Daarna zien we kilometerslang niets anders dan dorre woestijn, zoutvlaktes en kale rotswanden. Het is een vrij saaie rit en het is hier behoorlijk warm, maar niet zo warm als we verwacht hadden. Door de lage ligging is dit de warmste plek in de Verenigde Staten waar de temperatuur ’s zomers kan oplopen tot wel 50 graden, maar de buitentemperatuurmeter in onze Mustang komt niet boven de 43 graden uit, dezelfde temperatuur als we in Palm Springs en Scottsdale hadden. Desalniettemin is dit natuurlijk nog altijd heel warm, dus het dak blijft op de Mustang en de airco gaat aan.

DSCN2013

Lees verder “The American dream: Death Valley & Yosemite N.P.”

The American dream: Las Vegas

Laat in de middag arriveren we in ‘fabulous Las Vegas’. Na het inchecken relaxen we een uurtje op onze kamer en eten we wat in het restaurant van het hotel om vervolgens het drukke nachtleven van Vegas in te duiken. Er rijdt een gratis shuttlebus van ons hotel die ons vlakbij de beroemde ‘Strip’ afzet. Vegas is met geen pen te beschrijven. Hadden we in Los Angeles geen tijd genoeg om één van de pretparken te bezoeken, deze stad is een groot pretpark op zich. Wat we hier aanschouwen overtreft alles. De talrijke casino’s, de gigantische hotels, de flikkerende neons, de exclusieve limousines, de kleurrijke straatartiesten en de meest exentrieke mensen die hun tijd achter de gokkasten slijten; alles is ‘completely over the top’ en daardoor superleuk om een keer mee te maken. Het is geweldig om op deze magische plek te zijn, die je kent uit zoveel films en series en waar alles overweldigend en onwerkelijk is.

Back Camera

Lees verder “The American dream: Las Vegas”