Nothing compares 2U

Het is 1990, een tot dan toe vrij onbekende Ierse zangeres bestormt de hitlijsten met een prachtig gevoelig nummer, geschreven door niemand minder dan Prince. De bijbehorende videoclip is al even fenomenaal. Ondanks, of misschien juist dankzij de eenvoud van een vijf minuten durende close up van de Ierse die als geen ander haar emotie weet over te brengen. Met haar gemillimeterde kapsel zingt ze vanuit de beeldbuis recht je hart in, met als onbetwist hoogtepunt een oprechte traan die over haar prachtige gezicht rolt.

Voor het eerst besef ik: misschien is van de norm afwijken helemaal niet gek, misschien is het juist wel hartstikke cool.

Lees verder “Nothing compares 2U”

ReTourette

“Goedemiddag mevrouw, welkom bij de klantenservice van De Bovenkamer. Waarmee kan ik u van dienst zijn?”
“Goedendag. Ik wil graag mijn Tourette syndroom retourneren.”
“Aha. Heeft u het aankoopbewijs bij zich?”
“Nee, heb ik niet, het was een cadeautje.”
“In dat geval kan ik u alleen een tegoedbon voor een ander syndroom geven.”
“Nee, dank u. Dat is niet nodig, ik hoef er niks voor terug.”
“Het spijt me, maar zo werkt het nu eenmaal, mevrouw.”
“Maar misschien kunt u een uitzondering maken? Voor deze keer?”
“Daar kunnen we niet aan beginnen, denkt u zich eens in met wat een enorme voorraad we zouden blijven zitten. Bovendien: weet u zeker dat u het niet wilt houden? U profiteert tenslotte ook van de voordelen die uw syndroom met zich meebrengt: de creatieve geest, de scherpe blik, het gevoel voor humor…”
“Euh, ik had eigenlijk in gedachten om alleen de tics en dwang in te leveren. En misschien de slaapproblemen…”
“Dat zal helaas niet gaan mevrouw: het is een package deal, zoals u weet.”
“Oh, op die manier…”
“Als u echt wat anders wilt: momenteel is het chronische vermoeidheidssyndroom erg in opkomst. Misschien is dat wat voor u?”
“Hmm, dat klinkt niet echt aantrekkelijk. Zitten daar nog bijkomende voordelen aan?”
“U verbruikt minder energie en uw sportschoenen slijten minder snel.”
“Tja, toch weet ik het niet hoor. Kan ik dat een maand op proef krijgen?”
“Dat moet ik even navragen…
Harry! Ik heb er hier eentje aan de balie die het chronische vermoeidheidssyndroom op proef wil, het moet toch niet gekker worden!”

“Zo mevrouw, daar ben ik weer. Helaas is het niet moge…”
“Weet u wat? Laat maar zitten, ik neem de Tourette wel mee terug. Bedankt voor de moeite, fijne dag verder.”

Marion_retourette-450x304

Deze blog is ook gepubliceerd op de website van Stichting Gilles de la Tourette

 

 

Let’s Smule

Degenen die mij persoonlijk kennen weten dat ik graag zing. Vorig jaar ben ik terecht gekomen bij een hele leuke coverband, nadat ik in 2003 voor het laatst had opgetreden. Spannend dus, zo’n ‘revival’, maar oh zo leuk. Wat heb ik genoten van de eerste optredens en wat was het leuk om voor het eerst een single op te nemen. Inmiddels heb ik mijn draai in de band helemaal gevonden en sinds kort heb ik ‘Smule’ ontdekt, de app voor zangliefhebbers. En boy, is me dat een portie verslavend! Ik moet echt oppassen dat ik niet elk vrij uurtje aan ‘smulen’ besteed. En ik ben niet de enige: met meer dan 125 miljoen gebruikers smulen de mensen werkelijk overal. In hun bed, in het park, in de auto, op het toilet… Mijn mantra is ‘Geniet, maar Smule met mate’. Als ik dat vaak genoeg in mezelf blijf herhalen moet het een keer goedkomen, want sinds ik Smule, blijft werk liggen en is mijn telefoongebruik in rap tempo verdriedubbeld.

Gewoon omdat muziek de wereld mooier maakt

Lees verder “Let’s Smule”

Genoeg

Jij, mooi mens, met je idealen
En onbesuisde dromen
Vind je in de chaos nog wel tijd
Aan jezelf toe te komen?

Doorgaan tot je niet meer kunt
Zolang je doel niet is bereikt
Die burn out neem je voor lief
Dat hoort er nu eenmaal bij

Maar wat heb je aan je doelen
Waar blijf je met je roem
Als je verdrinkt in duizend dingen
Die je vandaag nog zou moeten doen

Het mag een beetje minder
Minder is soms goed
Tijd om eens te genieten
Van wat er écht toe doet

Dus neem eens wat gas terug
En haal ‘m uit z’n vijf
Je kunt niet altijd leven
Vanuit de overdrive

Het leven kan soms moeilijk zijn
Als de wereld je overspoelt
Het lijkt alsof je de enige bent
Die zich minderwaardig voelt

Probeer je niet te laten leiden
Door de dingen die je ziet
Die Instagram-perfectie
Bestaat helemaal niet

Je bent genoeg zoals je bent
Meer hoef je niet te zijn
Zoveel mooier is jouw unieke zelf
Dan louter schone schijn

Dus genóeg met dat gepieker
Genóeg met dat gezwoeg
Je hoeft jezelf niet te bewijzen;
Je bent meer dan genoeg

Allie Smith
Foto: Allie Smith on Unsplash.com

Dankjewel lief jaar

Een nieuw jaar staat klaar om te worden ontdekt. Een goed moment om terug te kijken op het afgelopen jaar. En wat een jaar was dat zeg. Een jaar waarin veel leuke nieuwe dingen op mijn pad zijn gekomen, waar ik heel dankbaar voor ben. Een jaar waarin ik mijn leven heb kunnen verrijken met nieuwe vrienden en nieuwe ervaringen. Een jaar ook waarin ik mij kwetsbaar heb opgesteld, wat niet altijd makkelijk was. Een jaar vol verhalen, muziek, tranen en plezier. And above all, een jaar waarin we twee mini-tijgertjes mochten verwelkomen.

Voor mij gaat 2019 de geschiedenis in als het jaar van zelfontplooiing. Het is het jaar waarin ik een boek heb gepubliceerd, een zenmeditatiecursus heb afgerond, yoga ben gaan beoefenen, heb leren salsadansen en in een hele leuke band ben gaan zingen waarmee ik fijne optredens heb gedaan en op de valreep een single heb opgenomen. Ik hoop dat er in 2020 nog veel leuke optredens, singles, dansmoves, yogaposes en spirituele inzichten zullen volgen. En kattenknuffels, heel veel kattenknuffels.

Ik hoop dat ieder van jullie met dezelfde tevredenheid op 2019 terug kan kijken en zo niet, onthoud dan dat tegenslagen vaak voor persoonlijke groei zorgen. Bovenal wens ik jullie alle goeds voor 2020. En alvast voor het hele 203e decennium. Veel gezondheid, voorspoed en bergen vol liefde. Namasté.

Kiy Turk
Photo by Kiy Turk on Unsplash