Donkere nacht

 

nachtlucht

Het zwarte donker van de nacht
Legt diepe wonden bloot
Verscholen in mijn ziel
Waar melancholie woont
Waar pijn en angst elkaar ontmoeten
En strijden om de macht
Daar verliest verstand van het gevoel
In de donkerste tinten zwart
Daar kan zwakte zegevieren
En mag kwetsbaarheid bestaan
Daar vind ik een stukje zelf
Wat ik nooit eerder liet begaan
Steeds door angst bedwongen
Nu ontsluierd met veel elan
Met de kracht van het zwartste donker
Zoals alleen de nacht dat kan

2 gedachtes over “Donkere nacht

  1. Dineke

    Prachtig gedicht! Heel begrijpelijk jouw angsten! Ik wens jou en jouw familie heel veel kracht om het stukje “zelf” te vinden en te ervaren! Gr. Dineke

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s