Genoeg

Jij, mooi mens, met je idealen
En onbesuisde dromen
Vind je in de chaos nog wel tijd
Aan jezelf toe te komen?

Doorgaan tot je niet meer kunt
Zolang je doel niet is bereikt
Die burn out neem je voor lief
Dat hoort er nu eenmaal bij

Maar wat heb je aan je doelen
Waar blijf je met je roem
Als je verdrinkt in duizend dingen
Die je vandaag nog zou moeten doen

Het mag een beetje minder
Minder is soms goed
Tijd om eens te genieten
Van wat er écht toe doet

Dus neem eens wat gas terug
En haal ‘m uit z’n vijf
Je kunt niet altijd leven
Vanuit de overdrive

Het leven kan soms moeilijk zijn
Als de wereld je overspoelt
Het lijkt alsof je de enige bent
Die zich minderwaardig voelt

Probeer je niet te laten leiden
Door de dingen die je ziet
Die Instagram-perfectie
Bestaat helemaal niet

Je bent genoeg zoals je bent
Meer hoef je niet te zijn
Zoveel mooier is jouw unieke zelf
Dan louter schone schijn

Dus genóeg met dat gepieker
Genóeg met dat gezwoeg
Je hoeft jezelf niet te bewijzen;
Je bent meer dan genoeg

Allie Smith
Foto: Allie Smith on Unsplash.com

Dankjewel lief jaar

Een nieuw jaar staat klaar om te worden ontdekt. Een goed moment om terug te kijken op het afgelopen jaar. En wat een jaar was dat zeg. Een jaar waarin veel leuke nieuwe dingen op mijn pad zijn gekomen, waar ik heel dankbaar voor ben. Een jaar waarin ik mijn leven heb kunnen verrijken met nieuwe vrienden en nieuwe ervaringen. Een jaar ook waarin ik mij kwetsbaar heb opgesteld, wat niet altijd makkelijk was. Een jaar vol verhalen, muziek, tranen en plezier. And above all, een jaar waarin we twee mini-tijgertjes mochten verwelkomen.

Voor mij gaat 2019 de geschiedenis in als het jaar van zelfontplooiing. Het is het jaar waarin ik een boek heb gepubliceerd, een zenmeditatiecursus heb afgerond, yoga ben gaan beoefenen, heb leren salsadansen en in een hele leuke band ben gaan zingen waarmee ik fijne optredens heb gedaan en op de valreep een single heb opgenomen. Ik hoop dat er in 2020 nog veel leuke optredens, singles, dansmoves, yogaposes en spirituele inzichten zullen volgen. En kattenknuffels, heel veel kattenknuffels.

Ik hoop dat ieder van jullie met dezelfde tevredenheid op 2019 terug kan kijken en zo niet, onthoud dan dat tegenslagen vaak voor persoonlijke groei zorgen. Bovenal wens ik jullie alle goeds voor 2020. En alvast voor het hele 203e decennium. Veel gezondheid, voorspoed en bergen vol liefde. Namasté.

Kiy Turk
Photo by Kiy Turk on Unsplash

 

Duizend en één Touretters

Hoewel het Tourette syndroom nog altijd een vrij onbekend imago heeft, zijn er redelijk veel mensen die het hebben. Aan aantallen durf ik me niet meer te wagen, want lees ik zo nog dat het in Nederland om zo’n 15.000 mensen gaat, de laatste schattingen doen anders vermoeden. Hoe dan ook: Tourette komt meer voor dan gedacht en natuurlijk is er een groep ‘Touretters’ waaraan duidelijk te zien is dat zij het syndroom hebben. Maar vaak zijn het ook de mensen waarvan je het misschien op het eerste gezicht niet verwacht. Het is er wel, maar je ziet het niet. Niet altijd.

Dit soort aandoeningen is als het gat in de ozonlaag, de glimlach van Maarten van Rossem en de miljoenen micro-organismen die een bingo-avond houden in je darmen; dat je ze niet ziet, wil niet zeggen dat ze niet bestaan.

Lees verder “Duizend en één Touretters”

Kattenvriendjes 2.0

Februari 2019. Het was bijna twee jaar geleden dat Nacho en een jaar geleden dat Noeky was overleden. Een tijdlang was ik van mening dat een leven zonder katten ook wel fijn was, maar die opvatting was natuurlijk slechts gebaseerd op praktische bezwaren: geen haken in de bank, geen haren op je shirt… Wederhelft kon zich er niet zo druk om maken; wat hem betrof kon ons opgeruimde huis wel wat nieuwe harige vriendjes gebruiken. En gelijk had-ie natuurlijk, want een huis zonder kat is geen thuis.

782179B7-2F8D-45A3-B2B7-2C6E195E947E

Lees verder “Kattenvriendjes 2.0”

Sterspeler

Leven wilde ze, dansen en zingen
Maar ze was te onzeker, wist niet waar te beginnen
Dus verloor ze zichzelf in avontuurlijke boeken
Met warme thee en roze koeken

Met de deuren gesloten
In haar hoekje weggekropen
Daar onder haar veilige deken
Zou niemand haar nog kunnen breken

Maar de onrust begon aan haar te knagen
En opeens begon het haar te dagen
Terwijl ze zich verschanste en niemand haar stoorde
Was ze de reservespeler in haar eigen leven geworden

Ze besloot haar angst van zich af te trappen
En vastberaden het licht in te stappen
Ze wilde niet meer vrezen voor bittere hoon
Ze stapte in haar dansschoenen, ze greep die microfoon

En zoals dat vaak gaat zonder duidelijke reden
Kwamen vanzelf de mogelijkheden
Dit was het, wat ze als kind had gewild
Ze had al veel te veel tijd verspild

Nu zingt ze voor haar twijfels en danst ze met haar angst
Niet meer voluit te leven maakt haar nog het allerbangst
Ze valt, ze staat op, ze maakt fouten en leert
Omdat ze weet: echt falen doe je pas, als je het niet probeert

Ze is de sterspeler, de reservebank blijft leeg
En ze is dankbaar voor de kansen die ze kreeg
Gesteund door haar medespelers en haar innerlijk kind
Weet ze nu hoe het voelt als je vrees overwint

Leef je droom, doe wat jou gelukkig maakt
Zij die oordelen zijn allerminst volmaakt
Je hebt maar één leven, besteed dit goed
Mensen kletsen toch wel, wat je ook doet

 

69653226_3507876505904422_6245306219922194432_o